اي هجر تو وصل جاودانی                      اندوه تو عيش و شادماني

در عشق تو نيم ذره حسرت                      خوشتر ز وصال جاوداني

بي ياد حضور تو زماني                         كفرست حديث زندگاني

صد جان و هزار دل نثارت                      آن لحظه كه از درم براني

كار دو جهان من برآيد                           گر يك نفسم به خويش خواني

با خواندن و راندم چه كار است؟                خواه اين كن خواه آن، تو داني

گر قهر كني سزاي آنم                           ور لطف كني سزاي آني

صد دل بايد به هر زمانم                        تا تو ببري به دلستاني

گر بر فكني نقاب از روي                       جبريل شود به جان فشاني

كس نتواند جمال تو ديد                          زيرا كه ز ديده بس نهاني

نه نه، كه به جز تو كس نبيند                    چون جمله تويي بدين عياني

در عشق تو گر بمرد عطار                      شد زنده دايم از معاني